Furus JB 1 - ADC JB 1

Uit naar Furos, altijd lastig.

Om direct maar mee te beginnen: nee, het is niet geworden waar we op gehoopt hadden. Wat het wel geworden is: een spannende en sportieve wedstrijd waarin twee ploegen met verschillende spelopvattingen elkaar bekampten.

Voorafgaand aan de wedstrijd heeft de voorzitter van de tegenpartij nog door een toespraak ons voorgehouden ons tijdens de wedstrijd sportief te gedragen. De tegenpartij heeft hiervoor zelfs een gedragscode opgesteld, deze is op de website van Furos (www.furos.nl) te bekijken. Ik vind dit persoonlijk een goede actie: dit uit persoonlijke ervaringen nog uit dit lopende seizoen, maar ook uit vroegere ervaringen. We spelen volleybal omdat we het een sportieve bezigheid vinden, we hebben er plezier aan onze energie positief te gebruiken maar vooral ook omdat het LEUK is. En dit moet vooral zo blijven, niemand blijft sporten als hij gepest, uitgescholden of wat nog meer wordt.

Terug naar de wedstrijd: we moesten Roel (vanwege z'n schouders en rug) en Robin (stevige griep) missen. Gelukkig was Mark er wel terwijl hij de hele week afwezig was door ziekte en Raoul zat wat beter in z'n vel waardoor ik hem kon gaan belastten.

Eerste set begonnen we niet goed: door een service serie van de tegenstander kwamen we op behoorlijke achterstand. Net toen we die hadden ingehaald kregen we weer een service serie om de oren en stonden we ineens weer 6 of 7 punten achter die we niet meer inhaalden tegen het einde van de set: 25-19 verlies.

De tweede set afgesproken dat Raoul weer volledig libero ging spelen vanwege die opslagseries. Dat hielp op dat vlak wel, alleen konden we de ballen niet bij de tegenstander aan de grond krijgen - daarbij werden ze geholpen door de scheidsrechter die wel veel gegoochel met de ballen toeliet. Einde was dus weer in ons nadeel: 25-22 verlies.

Derde set gewoon blijven geloven in ons eigen kunnen en nog meer druk zetten met de aanval. De hele set ging gelijk op tot we aan het einde een klein gaatje konden slaan. Dat werd aan het einde van de set nog bijna teniet gedaan door Furos (en scheidsrechter) maar uiteindelijk hebben we de set binnengehaald: 26-24 winst.

Dan zou je zeggen: tegenstander, maak je borst maar nat - jullie gaan er aan. Helaas, in ieder geval voor ons, gebeurde dat toch niet - de fut was eruit. De laatste set gingen we kansloos de boot in met 25-11. Verdiende overwinning voor de tegenstander, en wij toch wat teleurstellend over het geheel.

Niet getreurd, er komen noch behoorlijk wat wedstrijden om ons kunnen te tonen. Daarnaast ga ik serieus onderzoeken of het mogelijk is de raad van een van de (speler-)moeders op te volgen: bevorderd een stuk rode peper in de kont de felheid van de spelers tijdens de wedstrijden. Als er volleybal-psychologen zijn met nog andere adviezen wil ik dat graag van hun horen.

De trainer.